Bila Otak Beku
Salam ceria buat semua,
Nampaknya, tahun ini saya semakin malas untuk menulis di sini. Mungkin sibuk berangkali membuatkan diri membataskan kepada perkara-perkara yang penting sahaja. Iye ke ni? Macam tak percaya kan saya begitu. Rajin la kononnya. Haha. ( Sebenarnya nak cover line konon busy sangat sampai tak sempat nak posting something~~)
Minggu lepas ketika cuti tahun baru cina, saya ke Dabong, kelantan dan juga Pasir Raja, Terengganu bagi sesi lawatan tapak kajian saya. First time sampai ke Terengganu, owh..nasib baik tak buat muka jakun gila. Btw, next time kena datang lagi ke Terengganu sebab tak sempat untuk jalan-jalan hari tu kerana masa yang agak pack. Hanya sempat round2 sekejap je.
Aduh, nak tulis posting yang sikit ni pun ha berkurun nak siapkan. Satu ayat, satu ayat..serius sangat tak de idea..Cuba bayangkan nak membaca dan menulis literature review yang punya la serius bagai topik. Muka harus serius sambil konon-konon fokus membaca sedangkan fikiran melayang entah ke mana…Haha..Sy dapat rasanya agak stress untuk semester ni, cuba nak jadi cool tapi tak jadi..Huh!!
Bulan Feb ni banyak betul program, rasa kalo boleh buat jurus pembahagi bayang naruto dah lama buat..
Ohh..tiba-tiba teringat zaman di USM dulu saya sangat gila anime okeh. Tapi sekarang, insaf barangkali no more anime. Lagipun dah dewasa sekarang, harus lebih matang..Kononnya la
Semalam saya ke UIA untuk program Research Invention & Innovation. Saya tidak terlibat namun hadir bagi menyertai syarikat Kayu Gaharu Sdn Bhd yang terlibat dalam pameran disitu. Sambil itu, saya mengambil peluang untuk meninjau-ninjau pameran lain juga termasuk ke bahagian pertandingan kajian penyelidikan UIA. Sedang saya bergerak dari satu poster ke satu poster, sy ternmpk seseorang yang agak familiar, but seriously i forgot her name already. Sy cuma recall balik namun gagal. Saya cuba call kawan sy untuk tanya nama kawan saya tu, namun tidak dapat dihubungi. Tak boleh jadi ni, sy kena juga jumpa nak tanya dia walaupun waktu tu saya lihat dia sedang sibuk berbicara dengan beberapa orang lain. Mungkin berkenaan kajian yang dijalankan.
Segera saya ke arah beliau. Agak cuak juga takut salah orang. Saya pun tegur dan dia memang tidak ingat saya langsung. Saya tanya namanya, dah SAH dia memang kawan yang dimaksudkan. Kami satu praktikal di Hospital Tuanku Fauziah, Perlis pada tahun 2006. Mungkin saya sekarang sungguh gemuk sehingga kawan saya pun tidak cam ..aduh, sedih !! Actually, kami kenal pun cuma untuk masa sebulan tapi sangat close.










saya pon otak beku dah…(tiru)..nanti makan ict lagi ek..